Πουλησέ με ρε μουνόπανο!

November 28, 2010 § 1 Comment

Θέλω να με πουλήσεις για φράγκα
και να πηδήξω τα νιάτα μου στα πεζοδρόμια σου

Θέλω να με κολήσεις γρίπη των χοίρων
και με χέσει η άρρωστη γαλοπούλα σου

Να με κάψεις στα γαμημένα σου δάση
και να μείνω άστεγος στην σκατο πόλη σου

Να βουτάω στην θάλασσα
και να κάνεις αποχέτευση τη παραλία

Να διασκεδάσεις τα πλήθη σου με το σώμα μου
και να μην σκέφτονται

Να με κάνουν φίλο τους
και να τους κλείσω σπίτια τους

Να μου κάψεις τα κύτταρα με την πρέζα σου
και απο τον μυελό μου κλωνοποίησε τους επόμενους

Κάνε με ευτυχισμένο από το τίποτα
και στείλε μου τα σκυλιά σου να με δείρουν

Ψεκάστε με, φορολογίστε με , ταίστε με
Θα τα δώ στην tv και θα φωνάξω αλλά θα είμαι πιστός

Δείξε μου τι να ακούω και πως να μιλάω
κάνε με να σου μοιάσω για να ζήσω

Κάνε τα όλα ανάπτυξη
και πνίξε με σε αυτή

Άσε με να νομίζω ότι διαμαρτήρομαι
για να μην σε χτυπήσω κατα λάθος

Όσο ήμαστε ζώα…
έχεις δίκιο και έχω άδικο

Για αυτό με γέννησες

.

Πόσο ζυγίζουν οι αναμνήσεις…

September 18, 2010 § Leave a comment

…Όλα είναι ύλη και ενεργεία.
Οι αναμνήσεις είναι υλή απο το τώρα και ενέργεια απο το χθές.

Η ύλη των αναμνήσεων.
Βαραίνει το μυαλό μας.
Tαΐζει σκέψεις. Το κάνει πολύπλοκο.
Όσο ζούμε προσθέτουμε αναμνήσεις. Προσθέτουμε νέα ύλη.
Όταν πεθαίνουμε σταματάμε. Δεν προσθέτουμε νέα ύλη.
Η παλιά φθείρεται, σαπίζει, αποδομείται, ξαναχρησιμοποιείται.

Η ψυχή είναι ενεργεία.

Η ενέργεια των αναμνήσεων προστίθεται  στην ψυχή μας.
Την βαραίνει.
Την κουβαλάμε και όταν η ύλη μας φθαρεί και πεθάνει.
Η ενέργεια μένει αναλοίωτη. Απλά μετασχηματίζεται.
Η ψυχή μένει αναλοίωτη. Απλά θυμάται.

Ζωή που δεν μπορεί να θυμηθεί, δεν είναι σε θέση να συνειδητοποιήσει την ύπαρξή της.

Where Am I?

You are currently browsing entries tagged with όταν δεν παίρνω τα χάπια μου at Ο τρελός μέσα μου.