Ησυχία … κοιμάμαι.

April 4, 2011 § 15 Comments

Είναι ησυχα μέσα στην νύχτα.
Έχεις ξαπλώσει δίπλα μου και κοιμάσαι.
Πάντα κοιμάσαι πρίν από εμένα.
Βγαίνω στο μπαλκόνι.
Δεν μπορώ να κοιμηθώ από την ζέστη.

Βλέπουμε ακάλυπτο(ους), γείτονες στις κρεβατοκάμαρες τους.
Η ζέστη τους έχει αφήσει ημίγυμνους να παλεύουν στα ιδρωμένα σεντόνια τους.

Λίγα φώτα γύρω γύρω, τα περισσότερα γαλάζια από τηλεοράσεις που παίζουν, ξεχασμένες, παλιές ταινίες και τηλεμάρκετιγκ.
Αυτή είναι η ώρα που η τηλεόραση δεν μπορεί να σας δημιουργήσει όνειρα. Το κάνετε μόνοι σας.

Ένα μικρό φώς γραφείου ξεχωρίζει στον επόμενο δρόμο.
Ακούω ένα αυτοκίνητο να πλησιάζει. Τα φώτα του φωτίζουν την πιλοτή καθώς περνάει.
Δύο μικροί κύκλοι γυαλίζουν στο φώς και τρέχουν να κρυφτούν σε ένα θάμνο.

Σπάνε την ησυχιά μου. Επιδρομή από μια πόλη που δεν κοιμάται.
Εγώ είμαι ο βασιλιάς της πόλης που κοιμάται.
Από τον θρόνο μου σας βλέπω την ώρα που κοιμάστε.
Κοιτάω το φεγγάρι στο ζενίθ του, κορώνα πάνω στο κεφάλι μου.
Ήρθε η ώρα…

Παίρνω φόρα και πηδάω από το μπαλκόνι.
Ανοίγω τα μαύρα φτερά μου και πετάω πάνω από τα σπίτια σας.
Μικρά γαλάζια φώτα στα παράθυρα. Μικρά κίτρινα φώτα στους δρόμους.

Βουτάω στροβιλίζοντας στον αέρα, σαν περιστέρι, μέσα στο όνειρό σου.
Πετάω πάνω από τις αναμνήσεις σου, τις προσδοκίες σου και τους φόβους σου.
Γυμνή ψυχή. Φυσάω στο στόμα σου και σαν αεράκι που μπαίνει από το παράθυρο σε δροσίζω.

>>Οδηγός σε ένα τρένο που ταξιδεύει στις πόλεις που ήθελες να πας όσο ήσουνα νέος.
Εγώ θα σε πάω εκεί που ζητάς. Πεκίνο, Λονδίνο, Παρίσι.
Απλά ονειρέψου και χαράξω πορεία μέσα στο σκοτάδι του βασιλείου μου.
Ζωή που δεν έζησες.

>> Δεν είσαι μόνη πια. Αυτός που σου λείπει κάθεται στην αγγαλιά σου.
Όπως τότε που
σου κρατούσε το χέρι σφικτά.
Τίποτα δεν έχει αλλάξει εδώ μέσα.
Ο χρόνος πάει πίσω και μπρός και παίρνει την λύπη από τα κόκκινά

σου μάτια.
Είμαι εγώ εδώ για εσένα. Όσο θα είσαι εσύ εδώ.

>> Ότι θέλεις στην ζωή σου θα το πετύχεις εδώ μέσα.
Δεν υπάρχουν όρια. Περισσότερα λεφτά. Θλιμένε μου για εσένα.

Όλα τα χρυσά του Μήδα και του Κροίσου.
Ορυκτά και πετράδια να στολίζεις τους πιό πολυτιμους φόβους σου.

>> Ομορφιά και θαυμασμό, αφού θέλεις. Αυτά θα έχεις.
Θα είσαι η πιο όμορφη από όλες τις νύμφες και τις ιέριες που έχει

δει Θεός είτε άνθρωπος.
Κοιμήσου βαθιά και μην ξυπνάς από το πλευρό μου.

Βασιλιάς των κοιμόμενων. Προσέχω τα ονειρά σας όσο εσείς κοιμάστε.
Είμαι το χέρι που σε ρίχνει από το κρεβάτι πρίν πέσεις στο όνειρό σου.
Είμαι η δροσιά που σε ανακουφίζει από τον πυρετό.
Είμαι ο φόβος των φόβων σου και το πρόσωπο των αγαπημένων που έχασες.

Αν κοιτάξεις ψιλά θα με δεις να πετάω στα σύννεφα.
Αν κοιτάξεις σε καθρέπτη θα είμαι στην άλλη μεριά.
Αν κοιτάξεις εμένα θα δείς εσένα.

Ζητιάνος σε ένα κόσμο χωρίς χρόνο.
Το βασίλειο μου περιστρέφεται στο σκοτάδι γύρω από την γή.

Δεν έχω βρεί την δικιά μου ησυχία.
Δεν μπορώ να ονειρευτώ.
Ζητιανεύω, μόνος λίγα όνειρα.

Ταπεινός βασιλιάς.
Χωρίς ξημέρωμα.

Ησυχία γιατί κοιμάμαι.

Advertisements

Ανθρώπινα λάθη…

October 17, 2010 § 3 Comments

…τεχνικα λαθη.

Ως αργά στο γραφείο για άλλη μια φορά και μπαίνω σε σκέψεις.

Σκέψεις που συνήθως με οδηγούν στο κρεβάτι λίγο πιο προβληματισμένο και  βρίσκουν απαντήσεις μόνο στο στάδιο του βαθύ ύπνου. Το πρόβλημα είναι ότι όταν ξυπνάω θυμάμαι μόνο πώς βρέθηκα χωρίς παντελόνι σε ένα δωμάτιο που ήταν γεμάτο με όλους τους φίλους μου και τους γνωστούς μου. Δεν μπορεί να μην έχεις δει ποτέ αυτό το όνειρο. Υπάρχει μια σειρά από όνειρα που τα βλέπουμε όλοι οι άνθρωποι ανεξαρτήτως μόρφωσης, κοινωνικού status είτε μουσικών επιλογών. Μια μικρή λίστα είναι η παρακάτω:

  1. Να πέφτεις από ψηλά. Βέβαια ποτέ δεν μαθαίνεις τι γίνεται όταν σκας στο έδαφος.
  2. Να σε κυνηγάει κάποιο μυθικό τέρας και να μην μπορείς να τρέξεις.
  3. Να μην μπορείς να διαβάσεις κείμενα και να λύσεις απλά μαθηματικά.
  4. Να σου κάθεται η Jolie © και σου λέει ότι περάσατε μοναδικές στιγμές μαζί.
  5. Να πηδάς γαμώ-τα-μπάζα και να αναρωτιέσαι που πήγε η Jolie © και γιατί το κάνεις αυτό…..(?)

Επανέρχομαι, είναι 3εις το πρωί Σαββάτου και είμαι ακόμα στην δουλειά. Όχι δεν είμαι μπουζουκτσής και ούτε securit-ας. Είμαι εδώ από τις 9 το πρωί της Παρασκευής και θα είμαι άλλες τρεις ώρες (μάλλον) γιατί ένα BUG μας πήγε 6 ώρες, πίσω.

Τι είναι τα bugs(?), εκτός από το τελευταίο μπλε πράγμα, που βλέπεις αφού έχουν crashάρει τα windows και δεν έχεις κάνει Ctrl+s στην εργασία σου. Είναι ανθρώπινα λάθη και κυκλοφορούν κυρίως τριών ειδών.

  1. Συντακτικά
  2. Αριθμητικά
  3. Λογικά

Τα συντακτικά είναι εύκολο να βρεθούνε. Κάπου εμφανίστηκε ένα τέρας μέσα στο όνειρο μου, το οποίο γνωρίζω ότι πραγματικά δεν υπάρχει. Άρα είμαι σε θέση να συνειδητοποιήσω ότι βρίσκομαι σε ένα όνειρο. Κατ’ επέκταση δεν χρειάζεται να τρέξω.

Έχεις λύσει ποτέ μαθηματικά προβλήματα σε όνειρο σου χωρίς να κάνεις λάθος ? Όχι ότι στο ξύπνιο είσαι και πολύ καλύτερος. Το ίδιο συμβαίνει σε και στα προγράμματα, κάποια διαίρεση με μηδέν κάνει την εφαρμογή να σταματάει καθώς ούτε οι υπερεπεξεργατές τις intel δεν μπορούν να επεξεργαστούν το άπειρο. Δεν είναι ιδιαίτερο δύσκολο να εντοπιστούν άμα ξέρεις καλά τι κάνεις στο προγραμματάκι σου.

Όμως τα πιο δύσκολα bugs είναι αυτά τα λογικά. Καθώς δεν μπορούν να ανιχνευθούν απλά κοιτώντας το κώδικά σου. Είναι τα λάθη που ξεπηδούν μέσα από την κόλαση των “διανοητικών παιχνιδιών” (σύμφωνα με τους Κινέζους υπάρχει μια κόλαση για το οτιδήποτε) και ποτέ δεν μπορείς να τα βρεις πριν κάνουν ζημιά. Πρόκειται να ατέρμονες επαναλήψεις ορισμένων διαδικασιών που γεμίζουν την μνήμη που έχεις προκαταλάβει για την εφαρμογή σου. Άμα είσαι τυχερός ονομάζεται “segmentation fault” δηλαδή η μνήμη που χρησιμοποιείς για να αποθηκεύσεις τα δεδομένα σου δεν μην είναι αρκετή καθώς γεμίζει με σκουπίδια. Ο μόνος τρόπος να τα ανιχνεύσεις είναι από το σημείο που συνέβη το “segmentation fault” να πας βήμα – βήμα πίσω στο χρόνο.

Για παράδειγμα, στέκομαι μέσα σε ένα δωμάτιο χωρίς παντελόνι και γύρω μου βρίσκονται όλοι οι γνωστοί και φίλοι μου. Μεταξύ τους δεν υπάρχει κανένας τρόπος συσχέτισης (άρα κάποιο κριτήριο είναι λάθος και γεμίζω την μνήμη μου, μέσω μιας επανάληψης, με πρόσωπα) . Αυτό που πρέπει να κάνω να είναι προσπαθήσω να θυμηθώ πώς βρέθηκα σε αυτή την θέση. -Μπήκα από εκείνη την πόρτα. Πιο πριν πέρασα μέσα από ένα ποτάμι καυτής λάβας με το skate μου. Αλλά εκεί φορούσα παντελόνι (σε όνειρο είμαστε … αλλά και το extreme έχει όρια). Άρα κάποιο λάθος συμβαίνει όταν περνάω αυτή την πόρτα και η μνήμη μου γεμίζει και με πολλά “σκουπίδια” εκτός από χρήσιμη πληροφορία με αποτέλεσμα να πρέπει να την αδειάσω. Έτσι εξαφανίζεται το παντελόνι μου!?! Ctrl + Alt +Del!! Ctrl + Alt +Del!!

Για τα παραδείγματα 4 & 5  θα μιλήσουμε σε κάποιο μελλοντικό post σχετικά με τις αδικίες της ζωής.

Όλα τα παραπάνω με οδηγούν να σκεφτώ ότι εμείς καλούμαστε να διορθώνουμε τα bugs που εμφανίζονται στις κατασκευές μας, ποιος, όμως, είναι υπεύθυνος να διορθώνει τα bugs σε εμάς? Κάποιος έφτιαξε το λειτουργικό μας σύστημα και μετά αποφάσισε να κόψει την υποστήριξη. Έχετε λάβει κάποιο BUGFIX είτε κάποια ενημέρωση? Γιατί εγώ όχι. Εκτός άμα ο εφιάλτης του καπιταλισμού έχει κατακλύσει το σύμπαν και κάποια άλλη εταιρεία εξαγόρασε αυτή που μας σχεδίασε και μας προγραμμάτισε. FUCK!! Είμαι ένα depreciated product κάποιας πολυ-γαλαξιακής εταιρίας που με πέταξε σε αυτό το πλανήτη.

Η ομοιότητα των bugs όπως εμφανίζονται στις μηχανές σε σχέση με τα δικά μας bugs με κάνει να βλέπω μια μοιραία συνεπαγωγή. Είναι ο θεός ένα team μηχανικών που μας σχεδίασε και μας έφτιαξε <=> άρα εμείς είμαστε μια ομάδα θεών που φτιάχνει ζωντανά, έμβια, όντα που ακόμα απλά δεν τους έχουμε εγκαταστήσει την εφαρμογή “βούληση ver.1” και έχουν διακόπτη “power”?

Πολλοί θα με πουν δογματικό, αλλά η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι. Κοίταξε τον υπολογιστή σου. Το wallpaper, το mouse, τα περιεχόμενα του σκληρού δίσκου, ακόμα και το αυτοκόλλητο “I LOVE THE WORLD OF WARCRAFT” που μπορεί να έχεις κολλήσει πάνω. Το pc είναι “κατ’ εικόνα και κατ’ ομοίωση σου”.

Θα μου πεις όμως:

– Τρελέ, αφήνεις έξω ένα από τα πιο σημαντικά κριτήρια. Οι εφαρμογές αν και μπορούν να αντιγραφούν, δεν μπορούν να αναπαραχθούν. Καθώς οι γόνοι είναι πιστά αντίγραφα των γονέων. (Για αυτό και οι ιοί κυκλοφορούν ελεύθεροι από το ένα σύστημα στο άλλο.)

Το παραπάνω ισχύει … αλλά φαντάσου η εταιρία που μας έφτιαξε να μην μπορούσε να πληρώσει κάποιον να μας εγκαταστήσει ένα antivirus της προκοπής και έτσι πέρασε στην οικονομική λύση, μιας ψευδο-τυχαίας συνάρτησης που διαλέγει random κομμάτια από τους δύο γονείς και τα περνάει στον γόνο. Αν όχι ιδιοφυές … τουλάχιστον, όντως οικονομικότερο. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι σταματώντας τους ιούς να μεταδίδονται με αυτό το τρόπο, εισάγεις ένα άλλο πρόβλημα. Κάθε άνθρωπος να συμπεριφέρεται διαφορετικά από τον προηγούμενο. Φανταστείτε κάθε φορά που κατεβ—αγοράζεις τα windows να μην ξέρεις τι ακριβώς θα σου κάτσει, και άμα μετά από 18 χρόνια δεν μπλέξει με κακές παρέες? Ε, λοιπόν αυτό είναι το “θαύμα” της γέννησης. Και όταν ψάχνεις για εργάτες δεν σε βολεύει. Πιστεύω πολλοί επιχειρηματίες θα ήταν εξαιρετικά ευτυχισμένοι άμα μπορούσαν να διασταυρώσουν τους καλύτερους υπαλλήλους τους και να βγάζουν φωτοτυπίες τα πιο πετυχημένα παιδιά τους. Για τον Χριστό! Το κάνουν ΟΛΟΙ οι φιλόζωοι στα σκυλιά τους!!! Άρα ένας τέτοιος επιχειρηματίας θα λέγονταν και “φιλο-υπάλληλος”???

Τέσπα… you get the point!!

Ο τρελός μέσα μου

.

Where Am I?

You are currently browsing entries tagged with όνειρα at Ο τρελός μέσα μου.