Τρέχουμε πάνω στην θάλασσα…

December 23, 2010 § 4 Comments

… πρός τις εύκρατες περιοχές.

Ξεκινάμε πελώρια κομμάτια πάγου.
Όλοι έχουμε ίδιο σχήμα.
Μπαίνουμε σε ένα ρεύμα και αυτό μας ταξιδεύει.

Στην αρχή όλα είναι πιο εύκολα.
Το κλίμα είναι ψυχρό και η θάλασσα είναι η οικογένεια μας.
Μας αγκαλιάζει, μας φροντίζει και μας διατηρεί,  για να μας διώξει προς ξένες άγνωστες θάλασσες.

Αυτό είναι το ταξίδι μας. Ο προορισμός μας δεν είναι στο τέλος, αλλά ήταν στην αρχή.

Εκεί οι θερμοκρασίες είναι διαφορετικές.
Το ζεστό κλίμα μας κουράζει και μας λειώνει.
Χάνουμε κομμάτια μας.
Αλλάζουμε σχήμα.
Δεν είμαστε ίδιοι, πια.
Και ας είμαστε από το ίδιο υλικό.
Άλλοι είναι όμορφοι και άλλοι αρέσουν σε εσένα.

Το περιβάλλον του καθενός τον έχει στολίσει διαφορετικά.
Και αυτός στολίζει το περιβάλλον του.
Κάποιοι είναι φιλόξενοι και δέχονται άλλους να ξεκουραστούν πάνω τους.
Κάποιοι είναι απότομοι και επικίνδυνοι.

Από ποια γωνία με κοιτάς?
Και τι ψάχνεις να βρεις?
Θέλεις να αλλάξεις παγόβουνο?
Είτε θέλεις να αλλάξεις γωνία?

Συγκρούστηκα με κάποια παγόβουνα.
Άλλα με έσπασαν και άλλα τα έσπασα.
Με κάποια κόλλησα και έγινα πιο δυνατός.

Δεν είμαι αιχμηρός και απότομος από όλες τις μεριές.
Και ούτε ξέρω πώς θα είμαι όταν έρθουμε σε επαφή.
Έχω χιλιάδες γωνίες και σχήματα κάθε δευτερόλεπτο.
Άμα βλέπεις κάτι που σου αρέσει, αγνόησε τα υπόλοιπα.

Οι εποχές αλλάζουν … κάποια παγόβουνα χάνονται κάποια κρατάνε.
Θα ξαναγίνουμε, όπως είμασταν πριν.

Το νερό που θα παρασύρει τους επόμενους.

Αυτή είναι η κληρονομιά μας.

χαμογέλασε, τώρα ο τρελός χαίρεται.

Where Am I?

You are currently browsing entries tagged with παγόβουνα at Ο τρελός μέσα μου.