Λίγο πριν την αυγή …

July 26, 2011 § 8 Comments

… σε ακούω να περπατάς ανάμεσα σε σπασμένα μπουκάλια, στα κίτρινα φώτα μίας πόλης που είναι ωχρή από το πιοτό.
Τα μάτια μου είναι κόκκινα, όλη την νύχτα έψαχνα να σε βρω μέσα από ένα μαγικό κρυστάλλινο ποτήρι.
Το διαφανές υγρό του μου έκαιγε το λαρύγγι σαν λιωμένο γυαλί και χρώματα σκέπαζαν τα μάτια μου.
Οι αισθήσεις ανοίγουν πριν το πρωί και ακούω πιο δυνατά πιο μεγάλα λόγια.

Τα μπουκάλια που κλωτσάς καθώς χορεύεις μέσα στους δρόμους.
Μυρίζω το αλκοόλ που κυλάει στις φλέβες σου.
Άλλο ένα ποτήρι μέχρι την αυγή και θα έρθω να σε βρω.
Κοιτάω τον ουρανό καθώς γυρίζει πιο γρήγορα από χθες.
Μια ανάσα πιο βαθιά να βρώ λίγο οξυγόνο στον αέρα και να καθαρίσει το κεφάλι μου.
Αυτοκίνητα με περνάνε αφήνοντας ένα σύννεφο από σκόνη και φώς.
Είμαι φωτισμένος από μια πόλη που σηκώνει την σκόνη ψιλά και τα αστέρια πετάνε πιο γρήγορα από χθές.
Πιο γρήγορα από τα αυτοκίνητα αλλά πιο αργά από εσένα.
Ο ήλιος βγαίνει σίγουρα μετά την αυγή και άμα δεν σε βρω δεν θα μάθω με τι μοιάζω.

Παραισθήσεις  – Σκατά – Πάλι σε εσένα μιλάω αλλά εσύ ακούς την μουσική. Εγώ είμαι κουρασμένος και πλέον μόνο την σκιά σου μπορώ να δω. Σε θυμάμαι όταν χόρευες μπροστά στα αστέρια,  τότε πετάγανε αργά. Όταν θα με ακούσεις τελικά μπορεί να είναι αργά και την περιφάνια μου να έχω πνίξει. Να είναι πλέον αργά να σταθώ μπροστά μου. Και να με κοιτάξω στα μάτια. Στα αρχίδια μου θα τα έχω γράψει όλα και θα έχω κλείσει τις πληγές μου για να ζήσω και εγώ κανονικά και ήσυχα, σαν τους άλλους.

Αλλά δεν είσαι εδώ. Και το μόνο που μπορώ να κάνω πρίν την αυγή είναι να βγάλω μια κραυγή
να την ακούσω να μου λέει ότι η σκόνη είναι ακόμα στον αέρα και το φώς στα πόδια σου.

Περπάτα.

Advertisements

Ησυχία … κοιμάμαι.

April 4, 2011 § 15 Comments

Είναι ησυχα μέσα στην νύχτα.
Έχεις ξαπλώσει δίπλα μου και κοιμάσαι.
Πάντα κοιμάσαι πρίν από εμένα.
Βγαίνω στο μπαλκόνι.
Δεν μπορώ να κοιμηθώ από την ζέστη.

Βλέπουμε ακάλυπτο(ους), γείτονες στις κρεβατοκάμαρες τους.
Η ζέστη τους έχει αφήσει ημίγυμνους να παλεύουν στα ιδρωμένα σεντόνια τους.

Λίγα φώτα γύρω γύρω, τα περισσότερα γαλάζια από τηλεοράσεις που παίζουν, ξεχασμένες, παλιές ταινίες και τηλεμάρκετιγκ.
Αυτή είναι η ώρα που η τηλεόραση δεν μπορεί να σας δημιουργήσει όνειρα. Το κάνετε μόνοι σας.

Ένα μικρό φώς γραφείου ξεχωρίζει στον επόμενο δρόμο.
Ακούω ένα αυτοκίνητο να πλησιάζει. Τα φώτα του φωτίζουν την πιλοτή καθώς περνάει.
Δύο μικροί κύκλοι γυαλίζουν στο φώς και τρέχουν να κρυφτούν σε ένα θάμνο.

Σπάνε την ησυχιά μου. Επιδρομή από μια πόλη που δεν κοιμάται.
Εγώ είμαι ο βασιλιάς της πόλης που κοιμάται.
Από τον θρόνο μου σας βλέπω την ώρα που κοιμάστε.
Κοιτάω το φεγγάρι στο ζενίθ του, κορώνα πάνω στο κεφάλι μου.
Ήρθε η ώρα…

Παίρνω φόρα και πηδάω από το μπαλκόνι.
Ανοίγω τα μαύρα φτερά μου και πετάω πάνω από τα σπίτια σας.
Μικρά γαλάζια φώτα στα παράθυρα. Μικρά κίτρινα φώτα στους δρόμους.

Βουτάω στροβιλίζοντας στον αέρα, σαν περιστέρι, μέσα στο όνειρό σου.
Πετάω πάνω από τις αναμνήσεις σου, τις προσδοκίες σου και τους φόβους σου.
Γυμνή ψυχή. Φυσάω στο στόμα σου και σαν αεράκι που μπαίνει από το παράθυρο σε δροσίζω.

>>Οδηγός σε ένα τρένο που ταξιδεύει στις πόλεις που ήθελες να πας όσο ήσουνα νέος.
Εγώ θα σε πάω εκεί που ζητάς. Πεκίνο, Λονδίνο, Παρίσι.
Απλά ονειρέψου και χαράξω πορεία μέσα στο σκοτάδι του βασιλείου μου.
Ζωή που δεν έζησες.

>> Δεν είσαι μόνη πια. Αυτός που σου λείπει κάθεται στην αγγαλιά σου.
Όπως τότε που
σου κρατούσε το χέρι σφικτά.
Τίποτα δεν έχει αλλάξει εδώ μέσα.
Ο χρόνος πάει πίσω και μπρός και παίρνει την λύπη από τα κόκκινά

σου μάτια.
Είμαι εγώ εδώ για εσένα. Όσο θα είσαι εσύ εδώ.

>> Ότι θέλεις στην ζωή σου θα το πετύχεις εδώ μέσα.
Δεν υπάρχουν όρια. Περισσότερα λεφτά. Θλιμένε μου για εσένα.

Όλα τα χρυσά του Μήδα και του Κροίσου.
Ορυκτά και πετράδια να στολίζεις τους πιό πολυτιμους φόβους σου.

>> Ομορφιά και θαυμασμό, αφού θέλεις. Αυτά θα έχεις.
Θα είσαι η πιο όμορφη από όλες τις νύμφες και τις ιέριες που έχει

δει Θεός είτε άνθρωπος.
Κοιμήσου βαθιά και μην ξυπνάς από το πλευρό μου.

Βασιλιάς των κοιμόμενων. Προσέχω τα ονειρά σας όσο εσείς κοιμάστε.
Είμαι το χέρι που σε ρίχνει από το κρεβάτι πρίν πέσεις στο όνειρό σου.
Είμαι η δροσιά που σε ανακουφίζει από τον πυρετό.
Είμαι ο φόβος των φόβων σου και το πρόσωπο των αγαπημένων που έχασες.

Αν κοιτάξεις ψιλά θα με δεις να πετάω στα σύννεφα.
Αν κοιτάξεις σε καθρέπτη θα είμαι στην άλλη μεριά.
Αν κοιτάξεις εμένα θα δείς εσένα.

Ζητιάνος σε ένα κόσμο χωρίς χρόνο.
Το βασίλειο μου περιστρέφεται στο σκοτάδι γύρω από την γή.

Δεν έχω βρεί την δικιά μου ησυχία.
Δεν μπορώ να ονειρευτώ.
Ζητιανεύω, μόνος λίγα όνειρα.

Ταπεινός βασιλιάς.
Χωρίς ξημέρωμα.

Ησυχία γιατί κοιμάμαι.

Where Am I?

You are currently browsing entries tagged with νύχτα at Ο τρελός μέσα μου.