Ένας ιππότης πάνω στο γουρουνάκι του.

January 17, 2011 § 8 Comments

Έτσι με σκέφτεται ένα κορίτσι που φοβάται τον καιρό.
Φοβάται ότι ήρθε ο καιρός να σταματήσει να είναι κορίτσι.
Και είναι κάτι που την κάνει να ξυπνάει νωρίς το πρωί.
Φτιάχνει ένα τσάι και κοιτάει από το παράθυρό της τον ήλιο να ανατέλλει.

Υπόσχεται ξανά στον εαυτό της να μην σταματήσει να αγαπάει σαν παιδί.
Και ξεκινάει την ημέρα της.
Ψάχνει να βρει τρόπο να θεραπεύσει τον κόσμο.
Μου έκανε μια βραδιά ένα δείπνο και ξεκίνησε να θεραπεύει εμένα.

Μου είπε να μάθω να χορεύω βάλς, γιατί έτσι κάνουν οι ιππότες.
Αλλά εμένα η στολή μου με βαραίνει και δεν μπορώ να σπάσω την μέση μου.
Ίσως καθώς μεγαλώνω να σπάσει μόνη της από το βάρος.

Κατά βάθος την θέλω γιατί με προστατεύει.
Με κάνει να φαίνομαι σκληρός.
Και λαμπερός.

Αλλά άμα άλλαζα κάτι θα γινόμουν μάγος με λαδί χιτώνα.
Και θα θεράπευα εγώ το κόσμο.
Είναι δύσκολο στα μικρά κορίτσια να θεραπεύσουν ολόκληρο το κόσμο.

Αυτή είναι δουλεία για καλούς μάγους…
με ένα γουρουνάκι.

Advertisements

Where Am I?

You are currently browsing entries tagged with ιππότης at Ο τρελός μέσα μου.