Ζεστή βροχή …

September 25, 2012 § 2 Comments

… κάτω από μια λάμπα.
Είναι επικύνδινα τα ζεστά νέρα.
Νόσταλγα νερά. Hρώινα στις φλέβες σου κυλάνε.
Κάθεσαι. Νιώθαρέσκεσε ό,τι ηρεμεί την ψυχή σου.
Ελαφρός και αυθήμερος.

Αλλά, γύρισε και μου είπε ότι η βροχή σε ενοχλεί,
μόνο όταν δεν την αποδέχεσαι.

Άστη να μπεί μέσα σου και θα σταματήσεις να κρυώνεις.
Θα είσαι, πλέον,  εσύ το φώς.
Όχι κιτρινάρρωστο και ψεύτικο, αλλά λευκό και ζωντανό.
Θα πηγάζεις το ότι ζεστό κρατάει η καρδιά σου,
αμέρος ανάμεσα τους.

Ελευθερία, είναι η αποδοχή αυτών που μας
ανοίγουν τον χώρο.
Η λάμπα και το τεχνιτό κίτρινο νερό της.
Αυτό που στάζει, κίτρινο και άρρωστο,
αυτό,  σε κρατάει σε ένα δύσχωρο ψυχοκουτί.

Ελευθερία, είναι η αποδοχή αυτών που μας
ανοίγουν τον χρόνο.
Δεν αφαιρείς χρόνο από την πεπερασμένη σου ζωή.
Προσθέτεις νέο χρόνο σε όσο περασμένο υπήρξε,
στην σταθερή σου ύπαρξη.

Η ελευθερία όμως είναι κρύα, και μόνη.
Ποτέ δεν σε βάζει μέσα της.
Εσύ πρέπει να την βάλεις μέσα σου.
Και να την αφήσεις να σε γαμίσει μέχρι το κόκαλο.
Να νιώσεις τα υγρά της στο λαρύγγι σου.
Να δυεισδύσει ως τα ωάρια της ψυχής σου.

Πέφτει βαριά.
Μαζί με ότι είναι ηθικό, ψιλά από τον ουρανό.
Και σε αφήνει μόνο, στην μέση του δρόμου. Λευκόφωτο.
Να αναπνεύεις τον γρήγορο και ελαφρύ αέρα.
Αυτόν που καθαρίζει το μυαλό σου και
σε βαραίνει με την αυθεπίγνωση της ύπαρξης σου.
Θα δείς τα  ρούχα που σου έδωσαν να βαραίνουν.
Περιττανήθικα, προιόντα, ξενέρωτων ανθρώπων.

Οι τυφλόφωτοι, κοινωνιοστοιβαγμένοι στα ηθικά στεγανά τους,
θα γελάνε μαζί σου.
Οι πιστοί ακόλουθοι της μικρής τους Ντροπής.

 
Πλέον, όμως, ο τρελός … θα κάθεται μέσα σου

Where Am I?

You are currently browsing entries tagged with ελευθερία at Ο τρελός μέσα μου.