Λίγο πριν την αυγή …

July 26, 2011 § 8 Comments

… σε ακούω να περπατάς ανάμεσα σε σπασμένα μπουκάλια, στα κίτρινα φώτα μίας πόλης που είναι ωχρή από το πιοτό.
Τα μάτια μου είναι κόκκινα, όλη την νύχτα έψαχνα να σε βρω μέσα από ένα μαγικό κρυστάλλινο ποτήρι.
Το διαφανές υγρό του μου έκαιγε το λαρύγγι σαν λιωμένο γυαλί και χρώματα σκέπαζαν τα μάτια μου.
Οι αισθήσεις ανοίγουν πριν το πρωί και ακούω πιο δυνατά πιο μεγάλα λόγια.

Τα μπουκάλια που κλωτσάς καθώς χορεύεις μέσα στους δρόμους.
Μυρίζω το αλκοόλ που κυλάει στις φλέβες σου.
Άλλο ένα ποτήρι μέχρι την αυγή και θα έρθω να σε βρω.
Κοιτάω τον ουρανό καθώς γυρίζει πιο γρήγορα από χθες.
Μια ανάσα πιο βαθιά να βρώ λίγο οξυγόνο στον αέρα και να καθαρίσει το κεφάλι μου.
Αυτοκίνητα με περνάνε αφήνοντας ένα σύννεφο από σκόνη και φώς.
Είμαι φωτισμένος από μια πόλη που σηκώνει την σκόνη ψιλά και τα αστέρια πετάνε πιο γρήγορα από χθές.
Πιο γρήγορα από τα αυτοκίνητα αλλά πιο αργά από εσένα.
Ο ήλιος βγαίνει σίγουρα μετά την αυγή και άμα δεν σε βρω δεν θα μάθω με τι μοιάζω.

Παραισθήσεις  – Σκατά – Πάλι σε εσένα μιλάω αλλά εσύ ακούς την μουσική. Εγώ είμαι κουρασμένος και πλέον μόνο την σκιά σου μπορώ να δω. Σε θυμάμαι όταν χόρευες μπροστά στα αστέρια,  τότε πετάγανε αργά. Όταν θα με ακούσεις τελικά μπορεί να είναι αργά και την περιφάνια μου να έχω πνίξει. Να είναι πλέον αργά να σταθώ μπροστά μου. Και να με κοιτάξω στα μάτια. Στα αρχίδια μου θα τα έχω γράψει όλα και θα έχω κλείσει τις πληγές μου για να ζήσω και εγώ κανονικά και ήσυχα, σαν τους άλλους.

Αλλά δεν είσαι εδώ. Και το μόνο που μπορώ να κάνω πρίν την αυγή είναι να βγάλω μια κραυγή
να την ακούσω να μου λέει ότι η σκόνη είναι ακόμα στον αέρα και το φώς στα πόδια σου.

Περπάτα.

Where Am I?

You are currently browsing entries tagged with αλκοόλ at Ο τρελός μέσα μου.