Να και άλλο ένα…

December 3, 2012 § 6 Comments

μικρό γαλάζιο κυματάκι να γλύφει το γυμνό σου κορμί
έτσι επιπλέουμε μαζί
και σε βλέπω να έχεις τα μάτια κλειστά και τα πόδια ανοιχτά

και τα μικρά γαλάζια κυματάκια να περνάνε ένα ένα
κουνώντας σε ρυθμικά σε μία μπλε μελωδία χωρίς ρυθμό αλλά με συνέχεια και ειρμό

Είναι τα μικρά μπλε κυματάκια που  δεν σταματάνε πουθενά
ούτε εκεί μόνο εγώ θέλω να σε ξέρω

Είναι τα μικρά μπλε κυματάκια που σου γλύφουν τα αυτία
και ακούς μόνο δύο μικρούς θανάτους στο στήθος σου

που είναι στεγνό ακόμα και έξω από το νερό
και δεν το φτάνουν τα μικρά μπλε κυματάκια

Δεν έχει στίχους αυτό το τραγούδι
μόνο μια βαθιά ησυχία στο ανοιχτό σου στόμα

και όταν βρεθώ μέσα σου θα φτάσω εκεί που τα
μικρά μπλέ κυματάκια δεν σε έχουν ακουμπήσει.

– Αν ζηλεύω ??
– Δεν μπορώ να σε ακούσω, τώρα μετράω τα μικρά μπλε κυματάκια για να κοιμηθώ.

Advertisements

Σε ένα κόσμο χωρίς τοίχους …

November 26, 2012 § Leave a comment

… δεν θα έπρεπε να καθαρίζουμε τα παράθυρα.

Ένας γρύλος …

October 30, 2012 § 6 Comments

… καθόταν σε ένα σταθμό μέσα σε ένα μετρό.
Έμενε παλιά στο πάρκο από πάνω.
Αλλά μια μέρα τον φύσηξε ο αέρας και τον πήρε μέσα στον σταθμό.
Εκεί ερωτεύτηκε ένα βαγόνι που περνούσε.
Κάθισε κάτω και άρχισε να του τραγουδάει για όλα αυτά που ξέρουν οι γρύλοι.

Αλλά δεν μπόρεσε ποτέ να τελειώσει τα τραγούδια του.
Γιατί το βαγόνι έφευγε πάντα πολύ γρήγορα.

Έτσι αρκετό καιρό πριν το γνωρίσω, σκέφτηκε μια λύση.
Άρχισε να λέει τα τραγούδια του στους ανθρώπους που περνάγανε από εκεί.
Με την υπόσχεση ότι όταν μπαίνουν στο βαγόνι να του λένε και από μια στροφή.
Με αυτόν τον τρόπο κάποια μέρα το βαγόνι θα μάθαινε για τον έρωτά του.

Και έτσι μια μέρα τον προηγούμενο Σεπτέμβριο μου είπε αυτούς τους στοίχους, όσο καθόμουν σε ένα παγκάκι στον σταθμό:

Οι άνθρωποι που λες δεν ξέρανε να αγαπούνε
πριν την λέξη κάποια μέρα βρούνε>

Αυτός που την ανακάλυψε
την κράτησε δικιά του. >>>

όσο την έλεγαν έπρεπε να πληρώνουν
και όσο αγαπούν πλούσιο να τον χρυσώνουν>>>>

γι αυτό ήρθαν πιο κοντά
να το λένε μυστικά>>>>>

Τα σώματά τους σφιχτά τα είπαν αγκαλιές.
και την αγάπη από  λέξη την κάνανε φιλί.

Δεν ξέρω τι λέει πιο κάτω.
Αλλά ούτε και μου φαίνεται σπουδαίο τραγούδι.
Εγώ του είχα πει ότι εκεί που μένω το βαγόνι δεν φτάνει και μάλλον δεν θα το δω ποτέ.

Αλλά αυτός επέμενε.
Έτσι και εγώ το δημοσιεύω ώστε να βγάλω από πάνω μου την υποχρέωση.
Δεν θα ήθελα να περιμένει μόνος μέσα στον σταθμό εξ’ αιτίας μου.

The light broke, in my dream…

October 23, 2012 § 1 Comment

Last night I dreamed you in my dream
initially you were a candle with a strawberry hat
waving your purple flame to a green cat.

And the floor was soft and the walls were melting.
Then your flame became red, the cat run away.
And I found my self hanging from a burning tree.

I never learned what happened to the strawberry hat.
Nor the green cat.
But my coffee today has a strange taste...

Σκόρπια …

October 18, 2012 § 3 Comments

… ίσως να ξέρω τι μου συμβαίνει. Αλλά δεν ξέρω πότε μου συμβαίνει.

Είμαι μόνος. Χωρίς χθες.
Δεν μπορώ να θυμηθώ. Δεν στο έχω πεί?
Πότε ήταν το πριν και πότε θα έρθει το μετά.

Για μένα ποτέ δεν πέρασε το καλοκαίρι.
Απλά προσγειώθηκα στο Φθινόπωρο.
Και το κεφάλι μου πονάει από την μετάβαση.

Ζαλίζομαι.
Όταν χτυπάς το σίδερο για να σκληρύνει αυτό πονάει.
Αλλά όταν τελειώσεις είναι πιο δυνατό.

Ο βασιλικός μας, μεγάλωσε.
Όμως το έχασα γιατί δεν ήμουν εδώ.

Καλό ταξίδι.
Ανέβα κάπου ψηλά για να μπορώ σε δω.

Πήγαινε παντού.
Όπως αυτό το κείμενο.

Εγώ θα είμαι εδώ να βλέπω τον βασιλικό να μεγαλώνει.
Όταν γυρίσεις θα σου πω για όλα όσα έχασες.

Να χαίρεσαι :)

 

Ζεστή βροχή …

September 25, 2012 § 2 Comments

… κάτω από μια λάμπα.
Είναι επικύνδινα τα ζεστά νέρα.
Νόσταλγα νερά. Hρώινα στις φλέβες σου κυλάνε.
Κάθεσαι. Νιώθαρέσκεσε ό,τι ηρεμεί την ψυχή σου.
Ελαφρός και αυθήμερος.

Αλλά, γύρισε και μου είπε ότι η βροχή σε ενοχλεί,
μόνο όταν δεν την αποδέχεσαι.

Άστη να μπεί μέσα σου και θα σταματήσεις να κρυώνεις.
Θα είσαι, πλέον,  εσύ το φώς.
Όχι κιτρινάρρωστο και ψεύτικο, αλλά λευκό και ζωντανό.
Θα πηγάζεις το ότι ζεστό κρατάει η καρδιά σου,
αμέρος ανάμεσα τους.

Ελευθερία, είναι η αποδοχή αυτών που μας
ανοίγουν τον χώρο.
Η λάμπα και το τεχνιτό κίτρινο νερό της.
Αυτό που στάζει, κίτρινο και άρρωστο,
αυτό,  σε κρατάει σε ένα δύσχωρο ψυχοκουτί.

Ελευθερία, είναι η αποδοχή αυτών που μας
ανοίγουν τον χρόνο.
Δεν αφαιρείς χρόνο από την πεπερασμένη σου ζωή.
Προσθέτεις νέο χρόνο σε όσο περασμένο υπήρξε,
στην σταθερή σου ύπαρξη.

Η ελευθερία όμως είναι κρύα, και μόνη.
Ποτέ δεν σε βάζει μέσα της.
Εσύ πρέπει να την βάλεις μέσα σου.
Και να την αφήσεις να σε γαμίσει μέχρι το κόκαλο.
Να νιώσεις τα υγρά της στο λαρύγγι σου.
Να δυεισδύσει ως τα ωάρια της ψυχής σου.

Πέφτει βαριά.
Μαζί με ότι είναι ηθικό, ψιλά από τον ουρανό.
Και σε αφήνει μόνο, στην μέση του δρόμου. Λευκόφωτο.
Να αναπνεύεις τον γρήγορο και ελαφρύ αέρα.
Αυτόν που καθαρίζει το μυαλό σου και
σε βαραίνει με την αυθεπίγνωση της ύπαρξης σου.
Θα δείς τα  ρούχα που σου έδωσαν να βαραίνουν.
Περιττανήθικα, προιόντα, ξενέρωτων ανθρώπων.

Οι τυφλόφωτοι, κοινωνιοστοιβαγμένοι στα ηθικά στεγανά τους,
θα γελάνε μαζί σου.
Οι πιστοί ακόλουθοι της μικρής τους Ντροπής.

 
Πλέον, όμως, ο τρελός … θα κάθεται μέσα σου

Σε μία ώρα ξημερώνει …

August 14, 2012 § Leave a comment

κ’ εγώ τρώω μπουγάτσα με σοκολάτα. Έτσι είναι. Αμέ.

Σε μία ώρα ξημερώνει

Είδα στον δρόμο τον πρωινό Εωσφόρο και του έδωσα ένα κομμάτι από την μπουγάτσα. Με πήγε μέχρι το σπίτι κουνώντας της ουρά του και ‘χω το διάολο στην εξώπορτα μου.

Σε μια ώρα ξημερώνει

Όταν βρει η επιστήμη τον τρόπο να δέσουν ένα πιρούνι σε ένα στυλό θα μπορώ να γράφω και να τρώω μαζί.
κ’‘ θα φαίνονταν χρήσιμο αυτή τη στιγμή.

Σε μία ώρα ξημερώνει

Πλέον είμαι σίγουρος ότι η ώρα δουλεύει. Για τις μέρες δεν είμαι σίγουρος. Όταν δεν ξέρεις τι μέρα σου ξημερώνει …  ο μήνας όμως είναι Αύγουστος. Κ’ οι μήνες καλά είναι.

Σε μία ώρα ξημερώνει

Και στο δρόμο βρήκα μόνο λεωφορεία χωρίς νούμερα. Άμα ξεκινάς από την αφετηρία χωρίς νούμερο, γιατί στην υπόλοιπη διαδρομή έχεις ένα? Κι ‘μαι η πρώτη βάρδια γιατί δεν μπορώ να ξυπνήσω το πρωί.

Σε μία ώρα ξημερώνει

Και πλέον το ξέρεις και εσύ. Αλλά κοιμάσαι. Στ’ μουνί σου, ε? Όταν ξυπνήσεις, όμως, δεν θα έχει άλλη μπουγάτσα.

Σε λίγο ξημερώνει  … άσε με ξύπνιο 5 λεπτά ακόμη…